Normen, waarden en ander gespuis

Wat is dat toch, dat wij mensen (en dan generaliseer ik maar een klein beetje), na het lezen van een kort stukje tekst in de krant of op internet, direct onze mening daarover klaar hebben. We weten gelijk dat we het er wel of, vaker nog, niet mee eens zijn. Dat het belachelijk, onorthodox, afkeurenswaardig is.

Ik maak me er ook ‘schuldig’ aan én ik maak me er ‘schuldig’ aan dat ik mensen (ver)oordeel om het feit dat ze oordelen over een paar zinnen tekst, terwijl ze het hele verhaal erachter niet weten.
Ik heb, net als anderen, mijn normen en waarden en daar hang ik alles aan op. Of ik iets mooi of lelijk, leuk of vervelend, toelaatbaar of ‘echt niet kunnen’ vind. En ik weet dat dat niet reëel is, ik weet dat ik niet kan oordelen over een situatie, tenzij ik er zelf in zit. En dan nog …

Ik loop dus tegen een paar dingen in mezelf aan, namelijk:

  • Waar komen die normen en waarden eigenlijk vandaan?
  • Zijn het wel MIJN normen en waarden?
  • Wie zegt dat een verhaal waar is? Begrijp ik wel wat er staat?
  • Is de waarheid van de ander ook MIJN waarheid?

En dit is hoe ik deze vragen beantwoord:

  • Normen en waarden zijn vooral cultureel bepaald, met het geloof als aanvoerder
  • Achter sommige normen en waarden kan ik helemaal staan en die heb ik tot MIJN normen en waarden gemaakt, maar de meesten heb ik nog nooit tegen het licht gehouden om te zien of ik het er mee eens ben. Dat zijn dus niet MIJN normen en waarden, maar ik laat me er wel door leiden (lijden).
  • Ik kan alleen maar vertrouwen op mijn gevoel en mijn ‘gezond’ verstand om in te schatten of ik een verhaal voor waar aan wil nemen en of ik begrijp wat er staat, maar dat is erg subjectief.
  • De waarheid is ook MIJN waarheid als het overeenkomt met ‘mijn’ normen en waarden. Zodra het verhaal daarvan afwijkt is het niet meer mijn waarheid, kan ik het er niet mee eens zijn en (ver)oordeel ik het.

Gelukkig lukt het me steeds vaker om uit het oordeel te blijven en te bedenken dat er heel veel meer kanten aan het verhaal zitten. Dat ik het ermee eens zou zijn als ik in de ene rol zit en er mee oneens als ik in een andere rol zit.
Om maar even een voorbeeld te noemen:
Als ik degene ben van wie gestolen word, baal ik als een stekker. Als ik degene ben die geen geld of ruilmiddelen heeft om eten te kopen en er geen andere manier is om er aan te komen, dan zal ik stelen.

Zo bepaalt ieder mens steeds weer vanuit zijn eigen unieke situatie hoe hij in die situatie zal handelen en dat die handeling, voor dat moment, de juiste is.
Als die handeling schadelijk lijkt voor iemand anders, is dit moeilijk te accepteren.
Mijn uitdaging is om juist als het voor mij moeilijk te begrijpen/accepteren is, ‘mijn’ normen en waarden even opzij te zetten, vragen te stellen en vanuit m’n hart naar die persoon te luisteren.

Hoe zit dat met jou?

 

Advertenties

Een symposium organiseren, dat is andere koek!

Organisatietalent

Dat ik organisatietalent heb, weet ik doordat dat in mijn horoscoop staat. En natuurlijk heb ik in mijn leven al heel wat dingetjes georganiseerd. Van kinderfeestjes tot dansavonden en workshops, maar een symposium …., dat is andere koek.

Nu, na twee keer, meer en minder, langs de zijlijn meekijken, heb ik (samen met Ivonne) de organisatie ter hand genomen. Na veel geleerd te hebben van het vorige symposium heb ik er wel vertrouwen in.

De voorbereidingen voor het symposium

Talloze lijsten maak ik:

  • welke workshopgevers gaan we benaderen
  • waar vinden we een betaalbare en fijne lokatie
  • wat doen we met de lunch
  • hoe ziet de dagindeling er uit
  • wat is waar nodig op de lokatie
  • hoe organiseren we de betalingen en inschrijvingen
  • hoe maken we de badges
  • wie doet wat op de dag zelf
  • wat moet er allemaal mee
  • hoe bereiken we de deelnemers

Te veel om op te noemen, maar met een oud draaiboek van Frederique Donders van
d’ Ondersteuning (zij heeft ons eerste symposium georganiseerd) en het geleerde van het tweede symposium, lukt het wonderwel.

De symposiumdag zelf

De dag loopt als een trein. De kwaliteit van lezing, forum en workshops is hoog. De deelnemers zijn enthousiast. De lunch is goed. En ach, dan is het vergeten van een klankschaal en het op het bord laten zetten welke workshops waar zitten een futiliteit en zonder probleem op te lossen.

Trots

Ik ben trots op ons én op mezelf, want ik ben vanuit een zware burnout weer aan het terugkomen.
-Leren stoppen met werken wanneer mijn lijf dit aangeeft
-Of zelfs niet eens beginnen met werken omdat ik te moe ben
-Niet alles onder controle willen hebben
-Omgaan met stress

Ik ben het allemaal aan het leren en ik maak vorderingen.
Nu weet ik hoe goed het voelt om, na een dag hard werken, fysiek moe te zijn en voor de verandering eens niet emotioneel en energetisch volkomen leeg.

En eh, ook nog zelf op het podium 🙂

symposium 'Wat helpt kinderen seksueel misbruik verwerken'

Het gedrag is slechts een symptoom

Naar je kind luisteren

Ooit, toen mijn meiden nog klein waren, kocht ik het boekje ‘Mama, luister je?, Wat je van je kind kunt leren.’ van Rosemarijn Roes. Het gaat er over dat, als je bv. een onrustig kind hebt of een lastig kind, je goed naar je kind moet luisteren en dat je van dit kind kunt leren. Helaas was ik toen niet in staat deze kennis ook daadwerkelijk in de praktijk te brengen.

Niet in je eentje moeten doen

Nu weet ik dat dat komt doordat ik er met anderen over moet kunnen praten, van gedachten moet kunnen wisselen en gespiegeld moet worden in hoe dat dan bij mij in het dagelijks leven er uit ziet. In mijn eentje lukte me dat niet. Maar ik geloofde wel dat het zo werkte.

Ik weet het zeker

En nu, zoveel jaren later, weet ik zeker dat ieder kind en ieder mens, dat gedrag vertoont wat niet klopt, gedrag waarvoor tegenwoordig direct pillen en behandelingen voorgeschreven worden, ergens in zijn leven iets heeft meegemaakt dat traumatiserend is geweest. Of het nog meemaakt.

Het verkeerde ‘behandelen’

Ik kijk uit naar het moment dat elke arts/leraar/ouder/mens het gedrag als symptoom ziet en achter dat gedrag kijkt naar wat de werkelijke oorzaak is. Dus niet: ‘dit kind is lastig en druk, dus geef het maar Ritalin en stel grenzen, beloon goed gedrag en wees consequent’ of ‘dit is een probleemkind, we gaan dat gedrag eens even de kop in drukken’, maar: het kind heeft een probleem, we gaan het helpen het probleem helder te krijgen en op te lossen, in overleg met het kind en op een manier die bij het kind past.

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden is hierin het sleutelwoord. Als jij het kind kan zien in wie het is en dat het het moeilijk heeft, kijk je met je hart en heb je kans dat dit door het kind gevoeld wordt. Het kind voelt zich dan werkelijk gezien en kan zich openen, waarna problemen opgelost kunnen worden en het trauma geheeld.

Met elkaar

En hierbij hebben we elkaar nodig. Met elkaar om het kind staan, een vangnet vormen en het steeds weer laten voelen dat het oké is, ondanks het gedrag en dat we er zijn om met elkaar de oorzaak aan te pakken. En die oorzaak ligt altijd buiten het kind.

Ooit stond ik daarin alleen en kon op een bepaald moment het kind niet meer achter het gedrag zien. Was er toen maar een Met elkaar geweest…

fotografie Agnes van der Graaf

Val me niet lastig

Ken je dat?

Ik speel al een tijdje WordOn op m’n mobiel. Een spel waarbij je met 7 letters van jezelf en 2 van de tegenstander woorden gaat leggen. En wie het vaakst de beste woorden legt heeft gewonnen.

Anderen uitnodigen

Ik vind het een leuk spel en nodig regelmatig willekeurige mensen uit om het met mij te spelen. Of eigenlijk doet de app dat, als ik het aangeef ;-). De app vraagt dan iemand, die op jouw spelniveau zit, om met je te spelen. En de ander kan dit accepteren. Of weigeren natuurlijk.

Chat

Nu wil het geval dat er ook een chat mogelijkheid in het spel zit. En zo nu en dan is er eens iemand die je succes wenst. ‘Leuk’  denk je dan, maar owee als je de ander ook succes wenst. Ik heb regelmatig het gevoel in een chatbox beland te zijn. En dan roep ik tegen m’n lief: ‘ik heb weer een prater’.

Hele interessante gesprekken

En dan krijg je werkelijk hele interessante gesprekken. Luister maar.
Een recent gesprek ging als volgt:
Hij: succes
Ik: dank je, jij ook
Hij: wil je chatten
Ik: nee
En toen heeft hij het spelletje gelijk gestopt. Huh?????

Nog één:
Hij: hi
Hij: hi
Hij: ?
En ook toen weer werd het spel beëindigt. Echt hè!

Geen geleuter

Beste mannen, ik wil  geen gechat over dat je slechte letters hebt, of op je werk niets te doen, of dat ik zo mooi op de foto sta (waar jullie overigens wel gelijk in hebben:-), maar als ik dat wil horen vraag ik er wel naar, goed?)
Ik wil gewoon WordOn spelen, zonder al dat geleuter.

Chatbox

Dus hierbij mijn tip: Ga eens lekker naar de kroeg om contacten op te doen, of beter nog: schrijf je in bij een chatbox. Die zijn daar namelijk voor en eh, wie weet ontmoet je daar wel iemand die ook van geleuter houdt, maar val mij er niet meer mee lastig alsjeblieft.wespen

 

Elkaar je hart laten zien

Jeetje, wat ben ik hier (op Gewoon Agnes) lang niet meer geweest. De drang om blogs te schrijven is er een tijd niet geweest en dan doe ik het dus ook niet. Wat ik overigens helemaal goed vind. Maar vanmorgen ging er weer van alles door m’n hoofd en zo ook de gedachte dat ik m’n vragen en twijfels maar eens op ‘papier’ moet zetten.

Ik laat je mijn hart zien

Op Facebook kwam ik een plaatje tegen met:

‘I’ll show you my heart, if you show me yours’

 

En ik vind hem erg leuk, maar ……

Er zou nog een ander plaatje bij mogen namelijk: ‘I’ll show you mine, even if you won’t show me yours‘. En de volgende: ‘I’ll show you mine, even if you can’t show me yours‘. En de volgende: ‘I’ll show you mine, even if you are afraid to show me yours’

Je hart laten zien als pijn je het zicht belemmerd?

Maar hoe gaan we dit voor elkaar krijgen wanneer we steeds maar weer, bij het minste of geringste, in de verdediging of in de aanval schieten, of ons terugtrekken. Wanneer we steeds maar weer onze oude pijn ons gedrag ‘laten’ bepalen. Waardoor we niet meer helder kunnen zien. Waardoor we over de ander gaan oordelen en, erger nog, de ander veroordelen.

Je hart luchten

Wat ik de afgelopen tijd heb gemerkt, is dat ik m’n hart pas kan laten zien als ik het gelucht heb. Als ik alles dat ik aan pijn heb verzameld ten aanzien van een persoon, eerst naar die persoon mag ventileren. En vervolgens de ander mag horen in zijn/haar verhaal omtrent het gebeurde. En, oh wonder, het gebeurde blijkt altijd anders te zijn bedoeld dan ik en de ander hadden ingevuld.

‘Gewoon’ bellen

En wat ik heb geleerd, is om dit snel te doen. Nog voordat er een hele stapel ontstaat. Doodeng vind ik het, maar de drang van binnenuit om de ander te bellen is zo groot dat ik het ‘gewoon’ ga doen. Voorheen stuurde ik dan een mailtje, maar mailen is in dit soort gevallen vaak en bron van nog meer onbegrip en ellende. Dus dat doe ik niet meer (zei ze stoer).

De liefde kan weer stromen

Gaandeweg zo’n gesprek kan ik het handelen van de ander begrijpen en, of ik het kan goedkeuren of niet , gaat mijn hart vanzelf weer open. Daar hoef ik alleen maar voor te luisteren en te zien dat de ander geen kwaad in de zin had, maar vanuit zijn/haar beste weten heeft gehandeld. Dan wordt alles weer zacht en kan de liefde weer stromen.

ps. Ik weet helaas niet wie de maker van dit tekeningetje is. Mocht jij dit weten, dan hoor ik het graag, zodat ik het erbij kan zetten.

Slowjuicer uitproberen

Een tijdje geleden deed ik een oproepje op facebook over een slowjuicer. Marlies nodigde ons uit om bij haar eens wat te experimenteren. En nu zitten we daar. We hebben wat groenten en fruit meegenomen en Marlies heeft ook een heleboel.
Marlies legt ons wat uit over de verschillende slowjuicers die er zijn en dat die van haar wat meer geschikt is voor de wat stevigere fruit- en groentesoorten.

Voorbereidingen voor de slowjuicer

Voordat het fruit en de groenten de slowjuicer in kunnen, snijden we eerst het één en ander fijn. Het worden vrij kleine stukjes en we ontdoen ze ook van pitjes en dergelijke. We vullen een heel stel glazen en bakjes met:

  • appel
  • banaan
  • kiwi
  • citroen
  • wortel
  • venkel
  • bleekselderij
  • biet
  • courgette
  • komkommer
  • gember

Eerst alles apart door de slowjuicer

Ik wil wel heel graag weten hoe het fruit en de groente er afzonderlijk uitkomen en hoe ze smaken en dus doen we alles één voor één in de slowjuicer. Dat is leuk :-). Alleen de banaan blijft er wat in plakken en die ‘spoelen’ we door met wortel en bleekselderij, waardoor dat een mengelmoes wordt.

Allemaal kleurtjes

Het aanrecht staat vol met allemaal glaasjes met verschillende kleuren sapjes. En tja, ik zou Agnes niet zijn als ik die niet op kleur zou rangschikken. Dat deed ik al in de jaren dat ik, als technisch onderwijsassistent, werkzaam was bij het vak scheikunde. Ik was Marlies trouwens net voor, want die had dat ook al bedacht :-).

foto 1-2sapjes uit slowjuicer

Een lust voor het oog

Ik word hier helemaal blij van. Het juicen zelf is leuk, maar die kleurtjes …..
Een lust voor het oog, of in elk geval voor het mijne. Dus zet ik ze ook nog even in een kringetje.

sapjes uit de slowjuicer

Mengen maar!

Als een stel heksen in opleiding maken we steeds nieuwe brouwsels. Ik vind het proeven ervan wel iedere keer heel spannend en dat doe ik dan ook met enige terughoudendheid. Eten en drinken is niet mijn favoriete bezigheid en alleen al door het zien van de consistentie of de kleur kan ik een afkeer voelen. Maar ……. ik doe het wél en dat vind ik best stoer van mezelf.
M’n lief en Marlies proeven er lustig op los en als er geen ongemengd sapje meer over is, hebben we een leuk aantal combi’s die we lekker vinden:

  • bleekselderij met komkommer (en appel)
  • venkel met wortel (en appel)
  • biet met komkommer en bleekselderij
  • verder elke groente met appel

Verder geeft Marlies de tip dat sinaasappel ook bijna overal lekker bij is. Dat gaan we nog uitproberen!

 Tip

Als je zelf brood bakt, kun je de pulp die uit de slowjuicer komt gewoon door het deeg mengen. Zo benut je echt het allergrootste deel van je fruit en groenten.  En het is ook nog eens lekker en gezond.

Wel of geen slowjuicer?

Of we nu zelf ook een slowjuicer willen, of dat we het bij de sapcentrifuge en misschien een blender houden, weten we nog niet. Maar het is een super geslaagd experiment.
Dank je wel lieve Marlies.

Bioplastic

Ik heb Zonnatura een mailtje gestuurd met de vraag in wat voor plastic hun rijstwafels zitten, want ja ik wil nu eenmaal geen spullen in plastic meer kopen, maar wel rijstwafels blijven eten. Al snel komt hun reactie en ik schrik nogal van wat ze schrijven. ‘De biologisch afbreekbare folie die op dit moment beschikbaar is, wordt gemaakt van genetisch gemodificeerde maïs. Wij zijn als bedrijf tegen genetisch gemodificeerde gewassen en gebruiken om deze reden deze folie niet.’

 Ik zal niet de enige zijn

Bio-industrie, bio-plastic. Ik had het kunnen weten hè dat bioplastic niet goed is. Ik geloofde helemaal dat het, omdat ze zeggen dat het biologisch afbreekbaar is, ook biologisch of in elk geval niet slecht voor het milieu was, maar daar zat ik dus echt helemaal naast. En ik zal niet de enige zijn.

Bioplastic heeft niet veel biologisch

Alweer een product waarmee ze de consument een leugen voor kunnen houden. Bioplastic wordt gemaakt van de zetmeel uit maïs, of aardappelen. Dat is het verhaal dat je te horen krijgt. Maar wat speurwerk levert een heel ander verhaal.
Zo wordt bioplastic onder andere gemaakt van genetisch gemodificeerd maïs. Tijdens de productie worden kankerverwekkende stoffen gebruikt. Of tin, wat ook niet bepaald een gezonde stof is. En wat er ook in omloop is, is een mengsels van bioplastics met plastics op basis van petroleum.

Bioplastic composteerbaar?

Bioplastic is composteerbaar, alleen moet je niet vragen hoelang het er over doet in mijn compostbak.  Frank Eijkman, eigenaar van bio-plastic producent Plastics2Pack zegt er het volgende over:
“Bio-plastic, aangeduid met het kiemplant- of het OK Compost-logo, is ‘industrieel composteerbaar’. Dat betekent dat het plastic binnen afzienbare tijd composteert bij de juiste omstandigheden, te weten een hoge temperatuur en luchtvochtigheid. In een gewone compostbak kan het plastic niet altijd afbreken of zal het er jaren over doen.”

bioplastic

Een korte conclusie voor wat betreft de milieuwinst van bioplastic

Op ‘groene grondstoffen’ vind je een heel uitgebreid verhaal, waarvan hier een korte conclusie.

  • Het vervangen van gewoon plastic door bioplastic levert een terugdringen van de CO2 uitstoot op.
  • Voor het gebruik en de afvalverwerking van bioplastic is er nagenoeg geen milieuwinst.

Over de gevolgen voor het milieu en de werknemers door het gebruik van chemicaliën tijdens de productie en over de gevolgen van het gebruik van genetisch gemodificeerde maïs e.d. wordt niet gesproken. Maar daarover kan je hier nog wat lezen.

Ik ben er nog niet van overtuigd dat het ons zoveel milieuwinst op gaat leveren. In elk geval niet zolang ze het woordje ‘bio’ blijven misbruiken. Ik ga dus ook vrolijk verder met het uit mijn leven bannen van plastic én bioplastic, want volgens mij is daar veel meer winst te behalen.

Ik ben in deze blog helemaal niet compleet en je moet me er niet op vast pinnen, maar het zet wel weer aan tot nadenken.
En heb je hier interessante informatie aan toe te voegen, voel je vrij.